چتر فیروزه

ای نازک آغوشت بنای چهلستونهازیباییت بیتا ،دلت دریای آرامنهر عسل در چشمهایت میشکوفدویرانم از تکرار این جام از پی جاای ریشه های صوفیت ،رشک بیابانگلبرگهای فکرتت ،بر تارک ماهای لحن پندارت نجیب و شیشه آواد